Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/5594 K.2014/12312

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocukların suç tarihinde henüz 18 yaşını ikmal etmediği ve suç tarihinden önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olması nedeniyle TCK'nın 50/3. maddesi gereğince hakkında hükmedilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın aynı kanunun 50/1 maddesi gereğince adli para cezası ya da diğer tedbirlerden birine çevrilmesi zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

2-18 yaşından küçük suça sürüklenen çocukları savunmasını yapmak üzere görevlendirilen zorunlu müdafiiye ödenen avukatlık ücretinin, suça sürüklenen çocuklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye muhalefet edilmesi,

3-Suç tarihinde 12-15 arası yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme, konut dokunulmazlığını ihlal, suça sürüklenen çocuk Niyazi hakkında da ayrıca hırsızlık suçlarından 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediği hususunda uzman hekim raporunun alınmış ise dosyaya getirtilmesi, alınmamış ise de aldırılması gerektiğinin gözetilmemesi sureti ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

4-Hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçları yönünden karşılanması gereken bir zarar bulunmadığı halde zararın giderilmediği denilmek suretiyle yasal ve yeterli olmayan gerekçe ilehükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,