Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/5970 K.2014/5239

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça konu eşya ile birlikte olay yerinden ayrılan sanık C.. G..'in hırsızlık eylemini tamamladığı hususunda herhangi bir duraksama bulunmamasına karşın; yanılgılı değerlendirme ile suçun teşebbüs aşamasında kaldığının kabulü ile uygulama yapılması,

2-Mağdur Y.. T.. ve tanık F.. O..'ın anlatımlarına göre, sanığın soruşturma aşamasında rızaen kısmi iadede bulunduğunun anlaşılması karşısında; mağdura kısmi iade nedeniyle rızasının bulunup bulunmadığı sorularak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinin uygulama koşullarının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Mersin 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2007/410-962 sayılı ilamı ile hükmolunan kısa süreli hapis cezasının kamuya yararlı bir işte çalıştırma seçenek yaptırıma çevrilmiş olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağının; yalnızca aynı ilamda hapis cezası ile birlikte hükmolunan 375 TL adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uygulamasına esas alınabileceğinin düşünülmemesi,