Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/6012 K.2014/5629

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 21.9.1992 ve 225-236 sayılı kararı ile uyum gösteren diğer Genel Kurul ve Daire kararlarında açıklandığı üzere, Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin, temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK’nın 193/2. maddesinin, beraat kararı yönünden dosya kapsamına göre ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağının anlaşılması hali ile sınırlı olarak uygulama yerinin mevcut olduğu gözetilmeden, 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin yanlış yorumlanması sonucu, sanığın usulen sorgusu yapılmadan kanıt takdiri yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

II-Kabule göre de;

Suça konu telefonun çalındıktan 5 gün sonra ve ilk kez sanığa ait gsm hattında kullanıldığının tespit edilmesi,sanığın soruşturma aşamasında alınan savunmasında telefonun ne şekilde eline geçtiğini makul bir şekilde açıklayamaması,ayrıca yine savunmasında kullandığını bildirdiği telefon numarasının Vodafone GSM şirketinin cevabına göre 16.03.2009 tarihinden itibaren suça konu telefonu kullanmakta olan numara olduğu ve bizzat sanık tarafından bu numaranın babasına ait olup kendisi tarafından kullanılmakta olduğunun beyan edilmesi hususları kül halinde değerlendirildiğinde.

GSM şirketlerinden sorularak suça konu telefonun imei numarasının suç tarihi ve sanığın soruşturma ifadesinin alındığı tarih aralığını da kapsayacak şekilde hangi hatlarda kullanıldığının tespiti,kullanıcıların beyanlarının alınarak suça konu telefonun ne şekilde ellerine geçtiğinin sorulması, sanığın usulünce yapılacak sorgusunda beyan ettiği hususların tartışılması ve toplanan kanıtlara göre sanığın hukuki durumunun taktiri gerektiği halde,yazılı şekilde hüküm kurulması,