KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2013/6738 E., 2014/8449 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Mart 2014
- Tebliğname No
- 6 - 2011/193000
- Mahkemesi
- Zonguldak 1. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 03/03/2011
- Numarası
- 2010/373 (E) ve 2011/19 (K
- Suç
- Hırsızlık
Karar Metni
266 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçundan zamanaşımı içinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmasında en fazla 1/3 oranında artırım yapılması gerektiği gözetilmeden 1/2 oranında artırım yapılması suretiyle fazla cezaya hükmolunması,
2- 5237 sayılı TCK'nın 50/3 maddesi gereğince yaş küçüklüğü nedeniyle kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi durumunda, 5275 s. CGİHK’nın 106/4 maddesi gereğince adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde hapse çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,
3- Suça sürüklenen çocuğun adli sicil kaydında yer alan ve kurulan mahkûmiyet hükmünün hukuki bir sonuç doğurmamasını ifade eden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, 5395 sayılı Yasanın 23. maddesi yollamasıyla 5271 sayılı CMK'nın 231/6-a maddesinde öngörülen “Daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunmak” koşullarının varlığının tespiti sırasında olumsuz koşul olarak değerlendirilemeyeceği, hükmolunan iki yıl ya da iki yıldan az hapis cezası içeren hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel oluşturmadığı gözetilmeden ve 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinde belirtilen diğer koşullar da değerlendirilmeden yazılı şekilde hüküm verilmesi,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2013/6738, K. 2014/8449, 11 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama