Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/6943 K.2014/12909

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine,uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Mahkemece 01.12.2011 tarih ve 2011/523 Esas, 2011/617 sayılı karar ile sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143, 62, 53. maddeleri gereğince sonuç olarak iki kez 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası verildiği; sanık ... hakkında ise 5237 sayılı TCK’nın 165/1,62, 52/2,53. maddeleri gereğince sonuç olarak iki kez 5 ay hapis ve 500 TL adli para cezası verildiği, kararların O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından sanıklar lehine temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında; sanıklar ... ve ...’ın ceza süresi yönünden kazanılmış haklarının gözetilmemesi,

2-Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine takdir olunan 1200 TL. maktu vekalet ücretinin 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesi uyarınca, birlikte suç işleyen sanıklardan eşit olarak tahsiline karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ile sanıklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından tüm sanıklar hakkındaki ‘‘vekalet ücretinin tahsiline” ilişkin bölüm çıkarılarak,

yerine ‘‘1200 TL. vekalet ücretinin sanıklardan eşit olarak alınarak katılana verilmesine’’ cümlesinin eklenmesi ve sanık ... hakkında hırsızlık suçundan verilen sonuç cezasının 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkı korunarak 2 yıl 22 ay 20 gün hapis cezası;