KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2013/6978 E., 2014/11280 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Mart 2014
- Tebliğname No
- 2 - 2012/104537
- Mahkemesi
- Bakırköy 23. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 20/10/2011
- Numarası
- 2010/1906 (E) ve 2011/903 (K
- Suç
- Hırsızlık, mala zarar verme
Karar Metni
267 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Kararın tebliği tarihinde cezaevinde bulunan sanık yerine kardeşi M. A..'a tebliğ edilen kararda cezaevinde bulunan sanıkla ilgili usul hükümlerine uyulmaması nedeniyle sanığın temyiz başvurusunun süresinde olduğu kabul edilerek yapılan temyiz incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Hırsızlık suçu yönünden; katılanın yol kenarında kilitli aracının kapılarında zorlama izi bulunmadan düz kontak yöntemiyle çalınmış olması nedeniyle sanığın taklit anahtar kullandığına ilişkin somut delil bulunmaması karşısında; sanığın eyleminin TCK'nın 142/1-b. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde uygulama yapılması; kabule göre de, TCK'nın 61/1. maddesi uyarınca; suçun işleniş biçimi, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlike ile sanığın kastının ağırlığı dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin düşünülmemesi,
2-Mala zarar verme suçu yönünden; suçun konusunun hırsızlık suçu konusu ile aynı olması nedeniyle, hırsızlık suçundan hüküm kurulurken ayrıca mala zarar verme suçundan da mahkumiyet hükmü kurulamayacağı gözetilmeden sanığın mala zarar verme suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi; kabule göre de, TCK'nın 62. maddesinin uygulanması sırasında 3 ay 10 gün hapis cezası yerine 3 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2013/6978, K. 2014/11280, 26 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama