Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/7544 K.2014/24685

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1- Suç tarihinden iki buçuk aya yakın süre geçtikten sonra sanıklar F.. D.., Y.. E.. ve D..

D..’in Çumra ilçesinden başka bir mağdura ait büyükbaş hayvanı çaldıktan sonra yakalandıkları anlaşılmış ise de, müştekinin ahırından sanıkların iki adet büyükbaş hayvanı çaldıklarını gören tanık ya da başka bir maddi delilin elde edilemediğinin, çalıntı büyükbaş hayvanların sanıkların uhdesinde iken ele geçmediğinin ve suçun işlendiği günde müştekinin ahırının bulunduğu yerdeki baz istasyonu üzerinden sanıkların görüşmesinin tespit edilmesi sadece o bölgede bulunduklarını gösterse de suçun sanıklar tarafından işlendiğini ortaya koyan bir delil niteliğinde kabul edilemeyeceğinden, yüklenen suçu kabul etmeyen sanıkların savunmasının aksine,

atılı suçu işlediklerini gösteren soyut iddia dışında, hükümlülüklerine yeterli, yasal ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden beraetleri yerine yazılı biçimde hükümlülüklerine karar verilmesi,

2- Suç tarihinin gerekçeli karar başlığına “15.03.2011” yerine “28.06.2011” şeklinde yazılması,

3- Adli emanetin 2011/1954 sırasında kayıtlı ayakkabı izi kalıbının dosyada delil olarak saklanması yerine müsaderesine karar verilmesi,

4- Kabule göre de;

a- Suça konu iki adet büyükbaş hayvanın, müştekinin evinin müştemilatı niteliğinde olan ahırından çalındığının, 17.10.2011 günlü keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporundan anlaşılması karşısında; sanıkların eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanunun 142/2-g maddesiyle uygulama yapılması,

b- Olay tarihinde güneşin saat 18.02'de batıp 05.57’de doğduğu ve müştekinin saat 01.30’da uyuyup sabah saat 07.30’da uyandığında hırsızlığı fark ettiğini söylemesi karşısında; hırsızlığın gece vakti gerçekleştirildiğinin belli olmaması nedeniyle, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince hırsızlık eyleminin gündüzleyin işlendiğinin kabulü gerekirken, 5237 sayılı TCK'nın 143 maddesi gereğince artırım yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,