Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/7630 K.2014/9462

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

CMK'nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu, müşteki kurum vekilinin 10/11/2010 tarihli celsede sanıkların cezalandırılmasını istediği ve 15/12/2010 tarihli celsede ise vekaletnamesini ibraz ettiği, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2012 tarih ve 2012/2-638-esas, 2012/238 sayılı kararında da belirtildiği üzere mağdurun katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görülmekle, CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören müşteki T.. T..ünikasyon A.Ş.'nin davaya katılmasına ve vekilinin katılan vekili olarak kabul edilmesine karar verilmekle, katılan vekilinin temyizi üzerine yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan sanıklar hakkında, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılmaması ve aynı Kanun'un 35/3. maddesine göre sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda belirtilmemesi,

2-Sanıklar hakkında verilen uzun süreli hapis cezasına mahkumiyet hükmünün TCK'nın 50. maddesinde düzenlenen ve kısa süreli hapis cezasına seçenek olarak öngörülen yaptırımlara çevrilemeyeceğinin gözetilememesi,

3-Kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,