Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/7817 K.2015/13024

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: A)Sanıklardan ... hakkında cürüm eşyasını satın almak suçundan; sanık ... hakkında ise müştekilerden ......, ..., ... ve ... e karşı işlenen hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ... hakkında müştekilerden ... ve ... a karşı gerçekleştirilen hırsızlık eylemler ile ... tarafından işlenen cürüm eşyasını satın almak suçuna ilişkin cezaların türü ve üst sınırına göre; her iki sanığa da isnat edilen eylemlerin 765 sayılı TCK. nın 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen (5) yıllık asli (7 YIL 6 Aylık) kesintili zamanaşımı süresine tabi olduğu; ayrıca sanık ... hakkında diğer üç müştekiye karşı gerçekleştirilen eylemelerin gece vakti işlendiğine dair delil bulunmadığı,

eylemlerin bu haliyle zamanaşımı bakımından lehe olan 5237 sayılı TCK’nın 6545 sayılı Yasayla yapılan değişiklikten önceki 142/1-b maddesindeki hırsızlık suçunu oluşturduğu ve bu suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre.

5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 maddeleri uyarınca 12 yıllık kesintili zamanaşımına tabi olduğu anlaşılmakla, 12 yıl ve 7 yıl 6 aylık sürelerin suçların işlendiği 16/04/2001-28/04/2002 (28/09/2002) tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar... ile ... un temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

B) Sanık ... hakkında kurulan hüküm ile sanıklardan ...’un diğer müştekilere karşı işlediği eylemler ve sanıklardan ...'ın bütün eylemlerinden dolayı kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1- Uyaptan alınan 09.07.2015 tarihli nüfus kayıt örneğine göre, sanık ... in 21.05.2012 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 223/8 ve TCK'nın 64/1. maddeleri uyarınca bu sanık yönünden kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde zorunlululuk bulunması,

2- Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 40/2, 141, 5271 Sayılı CMK.nun 34/2, 231/2, 232/6 maddelerinin, mahkeme kararlarının herkesi inandıracak ve Yargıtay denetimini olanak verecek şekilde gerekçelendirilmesini ve ayrıca kararlar da başvurulacak yasa yolunun süresi, mercii ve başvuru şeklinin açıkça gösterilmesini zorunlu kılması karşısında; kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirilmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması, suçun yasal öğeleri ile sanıkların kabul edilen eylemlerinin açıkça gösterilmesi gerekirken, bu ilkelere uyulmadığı gibi sanıkların savunmaları dahi irdelenmeden gerekçeden yoksun bir şekilde mahkumiyet kararları verilmesi,

3- Sanıkların her müştekiye yönelik eylemlerinden dolayı ayrı ayrı denetime olanak sağlayacak şekilde hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmediği gibi ayrıca hüküm fıkrasının 2 numaralı bendinde sanıklardan ... hakkında temel cezanın 19 eyleme yönelik olarak belirlendiği halde 647 sayılı kanunun 4 maddesinin 21 eyleme yönelik olarak uygulandığının belirtilmesi suretiyle hükümde karışıklığa yol açılması,

4- Sanıklardan ... a ait adli sicil kaydında infaz edilmeyen hükümlülüğün adı geçen sanığın yaşı nedeniyle uzlaşma kapsamına giren suçlardan olması ve diğer sanık ...'a ait adli sicil kaydında hükümlülüğünün bulunmaması karşısında; öncelikle sanık ... a ait hükümlülükle ilgili uyarlama işleminin yapılması sağlandıktan sonra sanıklar hakkında da hüküm tarihinden sonra 08/02/2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 23.01.2008 gün ve 5728 sayılı Kanunun 562”inci maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231 maddesinin 5 fıkrası ve 5237 sayılı TCK.nun 7/2 maddeleri uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,