Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/7847 K.2014/7401

Hırsızlık suçundan sanık A. A..'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143 ve 62/1. maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, anılan kanunun 53/1-a, b, d, e maddesinde belirtilen haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya, 53/1-c maddesindeki haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına dair Beyoğlu 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/11/2007 tarihli ve 2006/316 Esas, 2007/342 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 05/07/2012 gün ve 2011/11617/40674 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06/03/2013 gün ve 2012/189516 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi;

MEZKUR İHBARNAMEDE

Dosya kapsamına göre;

1-Suç tarihinin 27.06.2005 olduğu olayda, 03/01/1988 doğumlu sanığın suç tarihi itibarıyle 15-18 yaş grubunda yer aldığı dikkate alınarak cezadan 5237 sayılı Kanunun 31/3. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiği gözetilmeden fazla cezaya hükmolunmasında,

2-Suçun işlendiği tarihte 18 yaşını ikmal etmediği anlaşılan sanığın üzerine atılı hırsızlık suçunun 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 24. maddesine göre uzlaşma hükümlerine bağlı bulunması karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun "uzlaşma" başlıklı 253. maddesi hükümlerinin öncelikle uygulanması suretiyle sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinin dikkate alınmamasında,

3-Suç tarihi itibarıyla 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 23. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerekip gerekmediği tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesinde,

4-5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53/4. maddesine yer alan "Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz" şeklindeki düzenleme karşısında, suç tarihinde 18 yaşından küçük olan sanık hakkında, aynı kanunun 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmesinde, isabet görülmediğinden, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşılmış olmakla,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ