Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/817 K.2014/2295

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Hırsızlık suçu tamamlandıktan sonra, ihbar üzerine yakalanan sanığın çaldığı malzemeyi bıraktığı yerden getirip kendiliğinden polise teslim etmek ve pişmanlığını dile getirmek suretiyle, henüz başvurusu bulunmayan müştekiye iadesini sağladığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, yasal koşulları oluşmadığından bahisle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğunun, kendi altsoyu bakımından koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

3- Sabıkasız olan sanığın çaldığı tel çitlerin iade edilmesi nedeniyle mağdurun maddi olarak zararının bulunmadığı ve kovuşturma aşamasında doğruladığı soruşturma aşamasındaki beyanında pişmanlığını dile getirdiği gözetilmeden, yeniden suç işlemeyeceği yönündeki olumsuz kanaate nasıl ulaşıldığının gerekçesi açıklanmadan ve eylemden pişmanlık duymadığından bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

4- 5237 sayılı TCK'nın 54/3 maddesinde, suçta kullanılan aracın müsadere edilmesinin işlenen suça nazaran daha ağır sonuçlar doğuracağı ve bu nedenle hakkaniyete aykırı olacağı anlaşıldığında müsaderesine hükmedilmeyebileceğinin belirtilmiş olması karşısında; suç tarihindeki değeri 90 TL olarak belirlenen toplam 45 metreden ibaret 3 rulo halindeki tel çitin taşınmasında kullanılan otomobilin 5237 sayılı TCK'nın 54/3. maddesi gözetilerek müsadere edilip edilmeyeceğinin denetime olanak sağlayacak şekilde karar yerinde tartışılması gerekirken yazılı şekilde TCK’nın 54/1. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmiş olması,