Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/8994 K.2014/3913

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mağdurun kapıları kilitli olarak park halinde bulunan otomobilinin camını kırarak hırsızladığı eşyaları poşet içerisinde bir sokağın başına saklayan ve civarda dosya dışı hırsızlık olayları gerçekleştirdiği iddia edilen sanığın, kolluk görevlilerince civarda yakalanmasını müteakip suça konu eşyayı bıraktığı yeri kolluk görevlilerine göstererek mağdura iadesine olanak tanıdığı somut olayda; sanığın hırsızlık eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1. maddesinin (b) bendine uyduğu gözetilmeden, aynı maddenin (e) bendi ile uygulama yapılması, sonuca etkili olmadığından;

hırsızlık suçunun tamamladığı gözetilmeden, yanılgılı değerlendirme ile teşebbüs aşamasında kaldığı kabul edilerek uygulama yapılması ile 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi uygulaması sonucu bulunan “3 yıl 3 ay” hapis cezası üzerinden aynı Yasa'nın 35. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılması sonucu “2 yıl 5 ay 7 gün” hapis cezası yerine “2 yıl 3 ay 7 gün” hapis cezası bulunarak sanık hakkında neticeten “1 yıl 2 ay 18 gün” yerine “1 yıl 1 ay 15 gün” hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini ve kabule göre de teşebbüs aşamasında kalan suçlarda 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin uygulanmasına yasal olanak bulunmadığının

gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.