Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/9238 K.2014/8001

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Dosya içinde mevcut olay yeri inceleme raporunda kapı kilit kısmının kırılmış olduğunun belirtildiği, sanığın da benzer şekilde beyanda bulunduğunun anlaşılması karşısında; sanığın eylemi 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b ve 35. maddelerindeki suçu oluşturduğu halde aynı Yasanın 142/2-d ve 35. maddeleri ile uygulama yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

2-Sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 143, 35 ve 62. maddeleri ile uygulama yapılması sırasında hesap hatası sonucu 2 yıl 22 gün yerine 2 yıl 1 ay 9 gün hapis cezasına hükmedilmesi,

3-İddianamede 5237 sayılı TCK'nın 58.maddesinin uygulanması talep edilmediği halde, 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesi gereğince sanığa ek savunma hakkı verilmeden hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uygulaması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

4-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1 maddesi gereğince haklardan yoksunluğa karar verilirken, hak yoksunluklarının ne kadar süre devam edeceğinin belirtilmemesi,