KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2013/9360 E., 2014/9482 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Mart 2014
- Tebliğname No
- 6 - 2011/190620
- Mahkemesi
- Elazığ Çocuk Mahkemesi
- Tarihi
- 08/02/2011
- Numarası
- 2010/108 (E) ve 2011/39 (K
- Suç
- Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal
Karar Metni
256 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106. maddesinin 4. fıkrasına göre çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının, ödenmemesi halinde hapse çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar R.. A.. ve H.. B.. müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hırsızlık suçundan kurulan hüküm hüküm fıkralarından ''ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına'' ilişkin bölüm çıkarılarak, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
II-Sanıklar hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;
Suça konu kabloların bulunduğu inşaatta bulunan demir kapısı kilitli olduğu belirtilen odanın işyeri ya da konut olarak kullanılmadığının müşteki beyanlarından anlaşılması karşısında usurları itibariyle oluşmayan işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2013/9360, K. 2014/9482, 17 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama