Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/9483 K.2014/5497

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

1)Suçun işlendiği katılana ait minibüsün, Silifke Minibüsçüler ve Taşıyıcılar Kooperatif binasının yanında park halinde bulunduğunun anlaşılmasına karşın, bu yerin toplu taşıma aracı olan minibüslerin kalkış ya da varış yeri olup olmadığına ilişkin dosya kapsamında herhangi bir bilgi bulunmaması karşısında; suçun işlendiği yerin, toplu taşıma yapan minibüslerin kalkış ya da varış yeri olup olmadığının katılan ve tanıklara sorulup, gerekirse mahallinde keşif de yapılarak, bu hususun şüpheye yer bırakmayacak bir şekilde tespitinin ardından;

suç mahallinin toplu taşıma araçlarının kalkış ya da varış yeri olduğunun belirlenmesi halinde sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-c maddesinin uygulanması; aksi halde, kapıları açık bırakılan minibüsten hırsızlık yapan sanığın TCK'nın 141/1. maddesi ile cezalandırılması gerektiğinin gözetilmeyip, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi;

2) 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/4-11. maddesinde; yaşı küçük sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilemeyeceğinin; bu halde, Cumhuriyet Başsavcılığı'nca mahallin en büyük mal memurluğuna bildirimde bulunularak, bu makamlarca 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanuna göre adlî para cezasının tahsil edileceğinin hükme bağlanmasına karşın; mahkemece hatalı olarak, çocuk sanık hakkında verilen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin hükümde belirtilmesi;