Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/9521 K.2014/12615

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık B.. P..'in, hakkında tekerüre esas alınan Çivril Asliye Ceza Mahkemesi'nin 232/276 sayılı ilamı ile ikinci defa mükerrir olduğu halde, bu hususun kararda belirtilmemesi suretiyle 5275 sayılı Yasanın 108/3. maddesine aykırı davranılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Dosya kapsamı ile uyumlu olarak, sanıkların çaldıkları hayvanların farklı kişilere ait olabileceğini bilebilecek durumda olmadıkları kabul edildiği halde, somut olayda uygulama yeri bulunmayan zincirleme suç hükümleri gereğince hükmolunan cezadan artırım yapılıp fazla ceza belirlenmesi,

2) Sanık İbrahim'in, kendisini takip eden katılan Hüseyin, tanık Ahmet ve hakkında beraat kararı verilen sanık F.. U.. tarafından, bir süre sonra oluşan yoğun sis nedeniyle kesinti içeren bir takip sonucu, hayvanları götürdüğü istikamette yapılan araştırma neticesinde suça konu hayvanlarla birlikte yakalandığının anlaşılması karşısında, yasal şartları oluşmadığı halde sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezadan TCK'nın 35/2. maddesi uyarınca indirim yapılarak eksik ceza tayin edilmesi,

3) Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 14/10/2006 yerine hatalı olarak 04/10/2006 şeklinde gösterilmesi,