Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/9639 K.2014/8315

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekinin, olay tarihinde, 24:00 sıralarında suça sürüklenen çocukları hırsızlık yapmaya teşebbüs yakaladığı yönündeki beyanına göre suçun gece işlendiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nın 143. maddenin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Türk Ceza Kanunu’nun 50/1-d bendinde yer alan "Mahkum olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle" şeklindeki düzenlemeye göre, cezanın bir katından anlaşılması gerekenin cezanın kendisi olduğu gözetilmeden, sanık hakkında tayin edilen 2 ay 15 gün hapis cezasının bir katını aşacak şekilde 4 ay süre ile belirli yerlere gitmekten yasaklanma tedbirine çevrilmesi,