KÜNYE
(Kapatılan)13. Ceza Dairesi 2013/9679 E., 2013/33055 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Kasım 2013
- Mahkemesi
- Çocuk Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, mala zarar vermek
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
311 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
1-Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Sanığın 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen 7 günlük yasal süre geçtikten sonra hükmü temyiz ettiği anlaşılmakla aynı Kanunun 317. maddesi uyarınca, temyiz isteminin REDDİNE,
2-Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
5560 sayılı Yasanın 30. maddesiyle 5320 sayılı Yasanın 13. maddesinde yapılan değişiklik ile soruşturma ve kovuşturma makamlarının istemi üzerine baro tarafından görevlendirilen müdafi ve vekile ödenen avukatlık ücretinin yargılama giderinden sayılacağı kabul edildiği ve Anayasa Mahkemesi'nin 12.03.2009 Tarih, 2007/43 Esas ve 2009/51 Karar sayılı kararıyla sözkonusu bu maddenin “bu ücret, yargılama giderlerinden sayılır.” biçimindeki son tümcesinin Anayasaya aykırı olmadığına ve itirazın reddine karar verildiğinden tebliğnamede bu yönde bozma görüşüne iştirak edilmemiş, sanığın eylemini gece sayılan zaman dilimi içerisinde işlediği halde TCK'nın 143. maddesi ile cezasından artırım yapılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
5237 sayılı Yasada cezaların toplanmasına ilişkin bir düzenlenmenin bulunmadığı, her bir suç için hükmolunan cezaların birbirinden bağımsız oldukları ve ayrı ayrı infazları gerektiği gözetilmeden yazılı biçimde toplanmasına karar verilmesi,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2013/9679, K. 2013/33055, 11 Kasım 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama