Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/9860 K.2014/22035

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükmün açıklandığı oturumda hazır bulunan sanığın beyanının son olarak alınmış olması karşısında tebliğnamedeki 4 nolu görüşüne, sanığın tekerrüre esas olabilecek 450 TL Adli Para Cezası içeren hükmün kesin nitelikte olduğu anlaşılmakla tebliğnamedeki 3 nolu görüşe iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-TCK'nın 154. maddesi uyarınca kurulan hükümde aynı gerekçe ile hapis cezası asgari hadden takdir edilmesine karşın adli para cezasında alt sınırdan uzaklaşılması suretiyle hüküm kurulması,

2-Sanık hakkında hırsızlık, mala zarar verme, hakkı olmayan yere tecavüz suçlarından kurulan hükümde; suçun işleniş biçimi sanık lehine olumlu değerlendirilmek suretiyle asgari hadden hüküm kurulmasına karşın herhangi bir gerekçe belirtilmeksizin TCK'nın 62. maddesinde belirtilen takdiri indirimin uygulanmaması suretiyle karar verilmesi,

3-Tanıklar O.. T.. ve T.. E.. sanığın daha sonra eve başka kiracı yerleştirdiğini ve halen bu kiracının evde oturmakta olduğunu beyan etmelerine karşın çalınan kapının yerine sanık tarafından başkaca kapı taktırıp taktırmadığı, taktırmış ise ne zaman taktırdığı hususu araştırılarık sonucuna göre TCK'nın 168. maddesi kapsamında etkin pişmanlık hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,