Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/10237 K.2014/27759

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık ... hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak suçundan kurulan hüküm ile ilgili temyiz talebinin incelemesinde;

TCK'nın 19/2. maddesine göre hüküm vermeden önce verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin kararların durma kararı niteliğinde olduğu, bu kararların CMK’nın 223/8 maddesi uyarınca itiraz yasa yoluna tabi olması nedeniyle aynı kanunun 264. maddesi uyarınca itiraz mahiyetinde kabul edilmesi gereken temyiz talebinin merciince değerlendirmek üzere, incelenmeksizin mahalline iadesine dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE,

II-Sanık ... hakkında hırsızlık ve sanık ... hakkında suç eşyasını satın alma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde,

Sanık ... yönünden; sanığın diğer sanıklarla fikir ve eylem birliği içerisinde fiili gerçekleştirdiği sabit olmasına rağmen, 5237 sayılı TCK'nın 37. maddesinde düzenlenen “müşterek faillik” hükümleri yerine, aynı Kanun'un 39. maddesi uyarınca uygulama yapılması, sanık hakkında verilecek sonuç ceza belirlenirken TCK'nın 62/1. maddesinin uygulanması sırasında hesap hatası yapılması nedeniyle sonuç olarak 1 yıl 8 ay hapis cezası yerine 1 yıl 6 ay hapis cezası verilmesi suretiyle eksik ceza tayinine neden olunması aleyhe temyiz olmadığından,

hırsızlık suçundan kurulan hükümde uygulama maddesinin gösterilmemesine karşın suçun niteliği, karar içeriği ve dosya kapsamından açıkça anlaşılmakla mahallinde giderilebilir eksiklik olarak görüldüğünden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde belirtilen haklardan yoksun kılınma kararı verilmemesine karşın hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olarak TCK'nın 53. maddesinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık ... yönünden; tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 61/8. maddesi uyarınca adlî para cezası hesaplanırken, cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimlerin gün üzerinden yapılması gerektiği hâlde, hükmedilen 180 gün adlî para cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/2. maddesi gereğince adlî para cezasına çevrilmesini müteakip artırım ve indirim maddelerinin uygulanması suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi, sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yaılmamıştır.