Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/10310 K.2014/11228

Hırsızlık, mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan suça sürüklenen çocuk M.. K.. hakkında yapılan duruşma sonunda; Hırsızlık, mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan mahkumiyetine ilişkin Bakırköy 1.Çocuk Mahkemesince verilen 23.12.2010 tarih 2009/507 esas 2010/695 sayılı hükmün suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyizi üzerine Dairemizin 15.01.2014 tarih ve 2013/5681-2014/769 sayılı ilamı ile oy birliği ile onanması yolundaki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 17.02.2014 tarih ve 2011/166269 sayılı yazısı ile kararın düzeltilerek onanması itirazı ile dosya 17.02.2014 gününde Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 17.02.2014 tarih ve 2011/166269 sayılı itirazı yerinde görülmüş olduğundan Dairemizin 15.01.2014 tarih ve 2013/5681-2014/769 sayılı kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dosyada mevcut 05/05/2009 tarihli nüfus kaydında suça sürüklenen çocuğun doğum tarihinin 01/12/1991, tescil tarihinin 19/02/1991 olarak belirtilip, herhangi bir tashih şerhinin de bulunmadığı buna karşılık uyap vasıtası ile çıkartılan 17/02/2014 ve 24/03/2014 tarihli nüfus kayıtlarında ise doğum tarihinin bu kez 01/02/1991, tescil tarihinin ise 19/02/1991 olarak belirtilip yine herhangi bir tashih şerhinin de bulunmadığının anlaşılması karşısında, dosyada mevcut 05/05/2009 tarihli nüfus kaydındaki tescil tarihi ile doğum tarihini 01/02/1991 olarak belirten nüfus kayıtları doğrultusunda,

suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde 18 yaşından büyük olup olmadığına yönelik olarak gerçek yaşının tespiti ile sonucuna göre TCK'nın 31/3.maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeyerek eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,