KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2014/1053 E., 2014/22552 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Haziran 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
264 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanık hakkında dava zamanaşımı süresi içerisinde mala zarar verme suçundan işlem yapılması mümkün görülmüştür.
A-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde,
Konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK’nın 61/6. maddesine aykırı olarak aynı Yasanın 119/1-c. maddesinin uygulanması sonucu cezanın 12 ay yerine 1 yıl olarak hükmolunması, sonuç cezaya etkili olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle,eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
B-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde,
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın temyize gelmeyen sanık ... ile birlikte katılanın evinden çaldıkları eşyaları yolda duran araçlarına yükledikleri ve henüz araçları ile olay yerinden ayrılamadan ihbar üzerine olay yerine gelen jandarma ekibi tarafından tespit edilmeleri üzerine araçlarını da bırakarak kaçtıkları ,bu surette sanığın suça konu eşyaları kendi hakimiyet alanına sokamadığı anlaşıldığından ,sanığın eylemlerinin teşebbüs aşamasında kalıp hakkında TCK’nın 35. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2014/1053, K. 2014/22552, 25 Haziran 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama