Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/10674 K.2014/28768

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Olay günü sokakta telefon panosu tamir eden katılanın yanına gelen sanığın, fal bakma bahanesiyle katılanın cüzdanını eline aldığı ve elinde gezdirerek bir takım sözler sarf ettiği, bu arada cüzdanı açarak katılandan ekmek parası olarak 5 TL istediği, katılanın kabul etmesi üzerine cüzdanın içinden 5 TL ve fark ettirmeden 200 TL daha alarak cüzdanı müştekiye iade ettiğinin anlaşılması karşısında, sanığın eylemine uyan TCK'nun 141/1 maddesi yerine, aynı yasanın 142/2-b maddesiyle uygulama yapılarak fazla ceza tayini,

2-) Katılanın beden ve ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda olduğuna dair kanıtların nelerden ibaret olduğu karar yerinde tartışılmadan, TCK'nun 142/2-son hükmü gereğince cezanın artırılması,

3-) 5237 sayılı TCK'nun 53/3. maddesi uyarınca, sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihinden itibaren uygulanamayacağı gözetilmeksizin, altsoyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesindeki hakların tümünü koşullu salıverilmeye kadar kullanmaktan mahrum bırakmaya hükmedilmesi,