Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/1079 K.2014/23210

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Adli sicil kaydının incelenmesinde sanığın ikinci kez mükerrir olduğu ve bu nedenle sanığa verilen cezanın da ikinci kez mükerrerlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığı için bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık hakkında TCK’nın 58/7. ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Kanunun 108/2. maddeleri uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında; sanığın adli sicil kaydına göre en ağır cezayı gerektiren mahkumiyetinin tekerrüre esas alınması yerine karar gerekçesinde birden fazla ilamın tekerrüre esas alınması suretiyle infazda duraksamaya neden olunması,

2-5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesine göre sanık hakkında hükmedilen hak yoksunlukları ile aynı maddenin 2 ve 3. fıkralarına uygun olarak bu hak yoksunluklarının uygulanma sürelerinin kararda gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nun temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “ 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ” ilişkin bölümün çıkarılarak, hüküm fıkrasına “ Sanığın Gaziantep 12. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2007/163 esas ve 2007/31 karar sayılı ilamında birden çok suçtan verilen hükümlülük kararı nedeniyle mükerrir olduğu anlaşıldığından; 5275 sayılı

Yasanın 108/2. maddesi gereğince, anılan ilamda TCK’nın 142/1-b maddesi gereğince verilen 1 yıl 8 ay hapis cezası dikkate alınarak hakkında hükmolunan cezanın, 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına ” cümleleri eklenerek, yine hüküm fıkrasından ‘‘ TCK’nun 53/1-2-3. maddesinin uygulanmasına ’’ ilişkin bölümün çıkarılarak,

yerine ‘‘TCK’nın 53/1. maddesinde belirtilen ve TCK’nın 53/3. maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar.