Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/10918 K.2014/30469

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-T.C. Anayasasının 141, 1412 sayılı CMUK'un 32, 260, 308/7. maddeleri (5271 sayılı CMK'nın 34/1, 223/2, 230/2, 289/1-9. maddeleri) uyarınca mahkeme kararlarının.

Yargıtay denetimine imkan verecek şekilde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için gerekçe bölümünde mevcut delillerin irdelenmesi ve kanıtlarla sonuç arasında bağ kurulması, bir başka deyişle eldeki delillerle neden bu sonuca varıldığının anlatılması gerektiği, hükmün gerekçesinde gösterilmesi gereken hususların Kanunda tahdidi ve emredici şekilde belirtildiği, sanığın suçu işlediğine ilişkin somut delillerin de bu kapsamda hükmün gerekçesinde gösterilmesi gereken zorunlu hususlardan olduğu,

maddi delillerin somut, denetime elverişli, tatminkar ve ikna edici gerekçelere dayanmasının yasal zorunluluk olduğu gözetilerek, yargılama sürecinde tanık dinlenmediği halde hüküm fıkrasında tanık beyanlarından söz edilmesi, başka bir soruşturma kapsamında yakalanan sanık A.. Y..'ın nakliyeci olarak iş verdiği Mehmet Aydemir'in tanık olarak beyanının alınmaması, sanık E.. S..'in aşamalarda değişmeyen savunması, suç tarihinden yaklaşık 35 gün sonra yakalanan sanık A..

Y..'ın iddianamede suçlamayı kabul ettiği belirtilmiş ise de, bu kabulün diğer bir olay kapsamında bakır kazanlar ve malzemelere ilişkin olması, aşamalarda değişmeyen, suçlamayı kabul etmeyen savunması, savunmasında kendisinden ele geçirilen mazotu Lisans isimli bir otomotivden minibüs kiralaması nedeniyle aldığını ve aracın arızalı olması sebebiyle iade ederken, kendisinin almış olduğu mazotu geri aldığını beyan etmesi karşısında bu hususun araştırılmaması,

hangi sanığın hangi maddi delillerle suçunun sabit olduğunun gerekçeli kararda belirtilmemesi ve tüm araştırmalardan sonra dosya kapsamında toplanan delillerin bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabule göre de;

2-5275 sayılı Yasanın 108/4. maddesine göre; denetim süresini belirleme, gerektiğinde uzatma ve denetim süresinin nasıl geçirileceğini belirleme görevinin, hükümlünün infaz aşamasında davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye ait olduğu gözetilmeden, sanık E.. S.. hakkında kurulan hükümde infazı kısıtlayacak biçimde 1’er yıl denetim süresi belirlenmesi,

3-Sanıkların sarfına sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden kendi paylarına düşen kısmın, CMK'nın 324/4. maddesi uyarınca 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usülü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğu halde sanıklardan tahsiline karar verilmesi,