Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/1119 K.2014/28223

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık Y.. B..’in yakalandıktan sonra suça konu telefonu emanet olarak bıraktığı işyerini emniyet görevlilerine söylediği, bunun üzerine emniyet görevlilerince sanığın bildirdiği işyerine gidilerek müştekiye ait telefonun içinde sim kartı olmaksızın teslim alınarak müştekiye iade edildiği; bu surette sanığın müştekinin zararını kısmen giderdiğinin anlaşılması karşısında, müştekinin yapılan kısmi iadeye rızasının bulunup bulunmadığı sorularak 5237 sayılı TCK’nın 168. maddesi kapsamında sanık hakkında değerlendirme yapılması zorunluluğunun gözetilmemesi,

2-Sanığın eyleminin TCK’nın 142/1-a maddesine uyduğu halde, sanık hakkında TCK’nın 141/1. maddesi ile uygulama yapılarak eksik ceza tayini,

3-5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,