Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/11230 K.2014/32290

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekiye ait işyerine girerek hırsızlık yapan suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 116/2-4, 119/1-c maddeleri uyarınca, işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan dava zamanaşımı içerisinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suç tarihinde 15 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuğun 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 35/1 maddesi uyarınca hakkında sosyal inceleme yaptırılmaması,

Kabule göre de;

1-07.12.2009 tarihli yakalama tutanağı içeriği ile tüm dosya kapsamına göre, olaydan sonra yapılan çalışmalar neticesinde müştekiye ait işyerine giren şahısların suça sürüklenen çocuk ve hakkında verilen hükmün açıklanması geri bırakılan M..E.. olduğunun tespit edilip, şahısların yakalandıklarında olay sorulduğunda olayı doğrulayarak, M.. E..'in müştekiye ait işyerinden aldığı 2 adet bıçağın kendisinde olduğunu belirterek teslim ettiği bıçakların müştekiye iade edildiğinin anlaşılması karşısında; TCK'nın 168/4. maddesi uyarınca müştekiden kısmi geri vermeye rızası bulunup bulunmadığı sorulmak suretiyle suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı belirlenmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca, 15 yaşından küçük suça sürüklenen çocuğun savunmasını yapmak üzere zorunlu müdafi görevlendirilmesi nedeniyle, müdafiiye ödenen ücretin suça sürüklenen çocuğa, yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye aykırılık meydana getirilmesi,