KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2014/11658 E., 2014/35867 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Aralık 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
315 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanık ...'ın adli sicil kayında yer alan Kartal 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/234-372 Esas-Karar sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi uyarınca hükmolunan hapis cezasından çevrili bulunan 24.8.2011 tarihinde infaz edilen, 1500 TL adli para cezasına mahkumiyete ilişkin ilam ile sanık ...'ın adli sicil kayında yer alan Kırkağaç Sulh Ceza Mahkemesinin 1999/228-297 Esas-Karar sayılı TCK'nın 141. maddesi uyarınca hükmolunan ve 25.2.2009 tarihinde infaz edilen 1 yıl hapis cezası ile mahkumiyete ilişkin ilamın TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrüre esas bulunduğunun gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; atılı suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Bu dava sebebiyle yapılan toplamda 48,40 TL davetiye giderinden her bir sanığın sarfına neden olduğu 16,33 TL nin 6352 sayılı Yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle sanıklara yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin değerlendirilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ...'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2014/11658, K. 2014/35867, 16 Aralık 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama