Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/11991 K.2014/33256

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde

14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, hapis cezasından çevrilenler hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirasına kadar olan (üçbin Türk Lirası dahil) mahkumiyet hükümleri kesin olup, hüküm tarihi, cezanın türü ve miktarı itibariyle hükmün temyizi olanaklı olmadığından suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

1- Suça sürüklenen çocuğun savunmasının 22.02.2013 tarihinde istinabe yolu ile alındığı ve talimat mahkemesince 5271 sayılı CMK’nın 196/2. maddesi gereğince esas mahkemesinde savunma vermek isteyip istemediği sorulmadan, sorulmuş ise zabta yazılmadan hüküm kurulduğunun anlaşılması karşısında; anılan eksiklik giderilmeden yargılamaya devam edilerek savunma hakkının kısıtlanması,

2- Olayın tek kanıtı olan kamera görüntülerindeki kişinin kardeşi olan sanık olduğunu beyan eden ....'ın yargılama aşamasında dinlenemediği anlaşılmakla, mahkeme huzurunda dinlenmeyen tanığın kolluktaki beyanı hükme esas alınarak CMK'nın 210. maddesine aykırı davranılması,

3- 26.07.2012 günlü CD izleme tutanağında isimleri bulunan tutanak mümzileri tanık olarak dinlenip kanıtlar bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

4- Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanığın yüzünü kapatacak şekilde bağladığı bir örtü ile gerçekleştirdiği sabit olan hırsızlık eyleminin, TCK'nın 142/2-f bendinde düzenlenen tanınmamak için tedbir alarak hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle aynı Kanunun 142/1-b maddesinin uygulanması,