Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/11996 K.2015/4927

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı Yasa gereğince verilecek cezalar denetime olanak sağlayacak şekilde tespit edilmemiş ise de 765 sayılı Yasanın açıkça sanık lehine olduğu anlaşılmakla bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

765 sayılı Yasanın lehe olduğu kabul edilerek anılan yasanın 493/2, 522/1, 59/2. maddeleri uyarınca ceza tayin edildiği halde, belirlenen cezanın 647 sayılı Yasanın 6. maddesi yerine 5237 sayılı Yasanın 51. maddesi uyarınca teciline karar verilmesi ve aynı yasanın 53. maddesiyle uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘ Sanık hakkında hükümde yazılı bulunan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunlukları ve aynı yasanın 51. ve devamı maddeleri gereğince yapılan uygulamaya’’ ilişkin bölüm çıkarılarak,