Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/12350 K.2014/30786

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın Sulh Ceza Mahkemesindeki sorgusunda “ suça konu silecek motorunun değerinin 25 TL olup bunun karşılığında müştekiye 80 TL para ile yemek ve içkisini verdiğini “ ifade etmesi, beraat etmekle temyize gelmeyen sanık Ö.. A..’ün mahkemede alınan savunmasında “ sanık Fahrattin’in zararı ödediğini ” beyan etmesi, müştekinin mahkemede 2. celsede alınan beyanında da “ zararının tazmin edildiğini ve şikayetçi olmadığını ” bildirdiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 168/1. maddesinde yazılı etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulurken tekerrüre esas alınan Bursa/Yenişehir Sulh Ceza Mahkemesi’nin 24.02.2006 gün ve 2005/350 esas, 2006/28 karar sayılı ilamının kesin nitelikte olması dikkate alınarak ,5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 305/son maddeleri uyarınca tekerrüre esas olamayacağının gözetilmemesi,

3-5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,