Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/12667 K.2014/35486

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A-O yer Cumhuriyet Savcısının hükme yönelik temyiz incelemesinde:

02.10.2012 tarihinde verilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen bir aylık yasal süreden sonra 24.01.2013 tarihinde temyiz eden o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

B-Sanık ... 'in hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Mümkün olduğu takdirde teşhis işleminin canlı olarak yaptırılması, aksi halde sanığın sağ, sol ve cepheden 9x16 ebadında fotoğrafları çektirilerek müşteki ve tanık ...'ye gösterilmek suretiyle teşhis işleminin yaptırılması, sanık, tanık ve müştekiye önceki teşhis tutanağı gösterilerek diyeceklerinin sorulması, neticesine göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken, eksik kovuşturma ve yetersiz teşhis tutanağı ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabul göre de; sanık ve yanındaki kimliği belli olmayan şahsın katılanın evine rızası dahilinde girdikten sonra katılandan istedikleri altın ve paraları torba içine koydukları ve yatak odasına götürmesini söyledikleri, daha sonra da beraber evden dışarı çıktıkları, katılanın evin anahtarını sanığa verdiği, akabinde kendisinden istedikleri 40 tane taşı toplamaya başladığı, sanıkların ise yarım saat sonra geleceğiz diye uzaklaştıkları, sanıklar gelmeyince olayın ortaya çıktığının anlaşılması karşısında; eylemin gerçekleştiği zaman dilimi duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi,

eylemin evden katılan ile birlikte çıkılması sırasında işlenmesi durumunda 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi, daha sonra anahtarın haksız olarak kullanılarak işlenmesi durumunda ise aynı yasanın 142/2-d maddesi ile uygulama yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,