Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/12913 K.2014/35492

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Müştekinin suç tarihinde çalışmakta olduğu ayakkabıcı dükkanında masa üzerine bıraktığı cep telefonunun çalınması üzerine başlatılan soruşturmada suça sürüklenen çocuğun da kullandığını kabul ettiği hat ile telefonun çalındığı günün akşamı saat 20:50'den itibaren kullanıldığının belirlendiği suça sürüklenen çocuğun o dönemde Ev-Kur Mağazasının inşaatında çalıştığını simit satan bir çocuğun paraya ihtiyacı olduğunu söyleyip emanet olarak suça konu telefonu kendisine bıraktığını belirtmesi karşısında; suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunu oluşturup oluşturmadığının karar yerinde tartışılmaması,

Kabule göre de;

1-Müştekinin suç tarihinde çalışmakta olduğu ayakkabıcı dükkanında masa üzerine bıraktığı cep telefonunun çalınması şeklinde gerçekleşen eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b. maddesindeki suçu oluşturduğu halde aynı Yasanın 141/1. maddesi ile uygulama yapılması,

2-5237 sayılı TCK'nın 50/3 maddesi gereğince yaş küçüklüğü nedeniyle kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi durumunda, 5275 s. CGİHK’nın 106/4 maddesi gereğince adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde hapse çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,