Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/13321 K.2014/32394

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-27 B 1533 plakalı otonun sahibi A..K..’nın, otoyu suçun işlendiği gün sanığa emaneten verdiğini söylediğinin; sanığın savunmasında, müştekinin işyerinin önüne aracı park edip sigara almak için markete gittiğini, park meselesi yüzünden müştekinin bağırması üzerine kaçtığını, daha sonra Süleymaniye alt geçidinde motorla gelip önünü keserek araca zarar verdiklerini, bunun üzerine yaya kaçtığını söylemek suretiyle oto ile müştekinin işyerinin önünde bulunduğunu kabul ettiğinin ve otomobilin yakalanmasından bagajda çalıntı eşyanın ele geçtiğinin; tanık M..

P..’ın, işyerine gelen üç kişiden birisi oyalarken diğerlerinin bataryaları...... plakalı gri renkli otonun bagajına bıraktığını, araçtaki şahsın oto ile diğerlerinin yaya kaçtığını, müşteki ile otoyu S.... alt geçidinde bulunca otoda bulunan şahsın kaçtığını, bagajda çalınan bataryaları bulunduğunu beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; sanığın yüklenen suçu işlediğinin dosya içeriği ile kanıtlandığı gözetilmeden, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde olmayan gerekçe yazılı biçimde beraatine karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

Tanık M.. P..’ın işyerinin önünden oto ile kaçtıktan sonra müşteki ile birlikte yakaladıkları otodan da kaçan şahsı gördüğünün ve müştekinin soruşturma aşamasındaki ifadesinde yakaladıkları otodan kaçan şahsı görürse teşhis edeceğini söylediğinin anlaşılması karşısında; dosyaya celp edilen sanığın fotoğrafının müşteki ve tanığa gösterilerek işyerinin önünden kaçan ve daha sonra da içinden çalıntı eşya bulunan otoyu bırakıp kaçan şahsın sanık olup olmadığı belirlenmeden ve araç içindeki poşet ile kağıt parçası üzerinden elde edilen iki adet parmak izinin sanığın parmak izi ve sanığın vücudundan alınacak örnek ile araç içinde bulunan sigara izmaritinden elde edilen erkek DNA’sının karşılaştırmasının yapılmadan hüküm kurulması,