Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/13399 K.2014/32396

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihinde güneşin saat 17.33’te batıp 07.12'de doğduğu ve müştekinin beyanından suçun da saat 21.30-22.15 arasında işlendiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi ile artırım yapılmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5237 sayılı TCK’nın 61/5-6. madde ve fıkrasına aykırı olarak aynı Yasanın 62. maddesinin 31/3. maddesinden önce uygulanması ve 31/3. maddenin uygulanması sırasında hesap hatası sonucu cezanın 1 yıl 1 ay 10 gün yerine 1 yıl 4 ay 20 gün olarak hükmolunması suretiyle fazla ceza tayini,

2- 5237 sayılı TCK'nın 53/4. maddesine göre, yaşı küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında aynı Yasanın 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...’in temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,