KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2014/13923 E., 2014/33329 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Kasım 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
324 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Tekerüre esas sabıkası bulunan sanık ... hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
... ve ... hakkında müştekiye karşı hırsızlığa teşebbüs, konut dokunulmazlığını ihlale teşebbüs ve mala zarar verme suçlarından zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması mümkün görülmüştür
I-Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığını ihlale teşebbüs ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Konut dokunulmazlığını ihlale teşebbüs suçu birden fazla kişi tarafından işlenmiş olmasına karşın TCK'nın 119/1-c maddesi ile uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
II-Sanık ... hakkında hırsızlığa teşebbüs suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde, TCK'nın 62. maddesi ile uygulama sırasında hesap hatası yapılarak ''5 ay 25 gün'' hapis cezası verilmesi gerekirken ''6 ay 5 gün'' hapis cezası verilmek suretiyle fazla ceza tayinine neden olunması,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2014/13923, K. 2014/33329, 24 Kasım 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama