Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/14433 K.2014/32818

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Mağdurun 31.01.2013 tarihli talimat mahkemesindeki ifadesinde olay günü cebinden 800,00 TL.'sinin çalındığı ve sanık tarafından karakolda şikayetinden vazgeçme karşılığında 400,00 TL.'nin iade edildiğine ilişkin beyanları karşısında; mağdura kısmi iade nedeniyle ceza indirimine muvafakat edip etmediği sorularak, sonucuna göre sanık hakkında kısmi iadenin soruşturma aşamasında gerçekleşmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerekirken aynı yasanın 168/2. maddesinden uygulama yapılarak fazla ceza tayini

Kabule göre de;

2- 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun yalnızca kendi alt soyları yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

3- Sanık H.. B..'den tahsiline karar verilen 15 TL yargılama giderinin, CMK'nın 324/4. maddesi uyarınca 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usülü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun gözetilmemesi,