Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/14495 K.2014/33112

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Şikayetçi S.. G.. ve tanık Y.. G..'in alınan beyanlarında sanığın akıl hastası olduğunu beyan ettikleri, kolluk fezlekesinde de sanığın akıl hastası olduğunun belirtilmesi karşında, sanık hakkında TCK’nın 32. maddesi anlamında akıl hastası olup olmadığı yönünde rapor alındıktan sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

1- Gece vakti nedeniyle ceza artırımına gidilirken, TCK’nın 143. maddesinde cezanın üçte birine kadar arttırabileceği hüküm altına alınmasına karşın sanık hakkında yarı oranında arttırım yapılarak fazla ceza tayini,

2- Sanığın eylemi tamamlayamadan suçüstü yakalandığının anlaşılması karşısında ancak tamamlanmış suç için uygulanabilecek olan TCK’nın 168. maddesinin sanık hakkında uygulanması,

3- Sanık hakkında TCK’nın 168. maddesi uygulanırken 2/3 oranında indirilmesi sonucu cezanın 1 yıl 6 ay olarak hesaplanması yerine, 3 yıl 4 ay hapis cezası olarak yanlış hesaplanması sonucu fazla ceza tayini,