Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/15546 K.2015/171

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Başka suçtan aynı yargı çevresindeki cezaevinde tutuklu olduğu anlaşılan sanık ...'in duruşmadan vareste tutulma talebi bulunmadığı halde, hükmün açıklandığı 16.04.2013 tarihli son oturumda hazır bulundurulmadan hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

2-Suça konu yerin işyeri olduğunun anlaşılması karşısında sanık hakkında geceleyin işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan TCK'nın 116/2. ve 116/4. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken konut dokunulmazlığını ihlal suçundan aynı Yasa'nın 116/1-4 maddeleri uyarınca hüküm kurulması,

3-Sanık hakkında TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun, kendi altsoyu açısından koşullu salıverme tarihine; kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden ise, cezasının infazı tamamlanıncaya kadar süreceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

4-Sanığın sarfına sebebiyet verdiği 14 TL yargılama giderinin, CMK'nın 324/4. maddesi uyarınca 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usülü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken 20 TL'lik tutardan az olduğu halde sanıktan tahsiline karar verilmesi,