KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2014/156 E., 2014/5322 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Şubat 2014
- Tebliğname No
- 2 - 2013/203562
- Mahkemesi
- Harran Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 08/11/2012
- Numarası
- 2012/495 (E) ve 2012/426 (K
- Suç
- Karşılıksız yararlanma
Karar Metni
260 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: 1-Sanığın savunmasında tarımsal sulama düzeneği kurduğunu ve tutanak tarihinden 4 gün önce kullanmaya başladığını kabul etmesi, keşif sonrası hazırlanan elektrik bilirkişisi raporunda da sayaç endeksinin tesiste faal pompa motorunun 2,46 saat çalıştığını gösterdiğini ve sayaç sarfiyatının gerçek sarfiyatı göstermediğini belirtmesi karşısında, sanığın yüklenen suçu işlediği gözetilmeden hükümlülüğü yerine kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,
2-02.07.2012 tarihinde kabul edilip 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı “Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkındaki” Kanun’un geçici 2. maddesinin 1. ve 2. fıkrası hükümleri birlikte ele alınıp değerlendirildiğinde yapılan değişiklikle amaçlananın bu kapsam dâhilindeki suçlar bakımından kurum zararının ödenmesi halinde, olayın sanık ya da sanıkları hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilerek işin esasına girilmesinin önlenmesi olduğu gözetilerek,
sanığa “bilirkişi tarafından tesit edilen normal tarifeye göre vergisiz ve cezasız kaçak kullanım bedelini ödeyerek şikayetçi kurumun zararını gidermesi halinde 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine” dair bildirimde bulunularak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden ve yasanın öngördüğü 6 aylık süre beklenmeden yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2014/156, K. 2014/5322, 19 Şubat 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama