Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/15736 K.2014/35250

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 21.9.1992 ve 225-236 sayılı kararı ile uyum gösteren diğer Genel Kurul ve Daire kararlarında açıklandığı üzere, Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin, temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK’nın 193/2. maddesinin, beraat kararı yönünden dosya kapsamına göre ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağının anlaşılması hali ile sınırlı olarak uygulama yerinin mevcut olduğu gözetilmeden, 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin yanlış yorumlanması sonucu, sanığın usulen sorgusu yapılmadan kanıt takdiri yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-5271 sayılı CMK'nın 210 ve 236/1 maddeleri gereğince olayın tek görgü tanığı konumundaki müşteki Ş.. A..’un yargılama aşamasında dinlenmesi, sanığın savunması ile kanıtların bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,