Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/15774 K.2015/11808

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık hakkında hükmolunması gereken netice cezanın (10 ay 20 gün) hapis cezası karşılığı (6400-TL) adli para cezası olması gerektiği halde, TCK’nın 143/1’inci maddesinin uygulanması sırasında hesap hatası yapılarak yazılı şekilde eksik ceza tayin edilmesi,

2-Katılanın aşamalardaki beyanlarında, suça konu cep telefonunun sanık tarafından çalındıktan bir süre sonra sanığın ablası tarafından içindeki sim kartı olmaksızın getirilerek iade edildiğini bildirdiği, bu şekilde sanığın çaldığı telefonu içindeki sim kartı olmaksızın iadesini sağlamak suretiyle katılanın zararını kısmen giderdiği, soruşturma aşamasında gerçekleşen bu iadenin kısmi iade niteliğinde bulunduğunun anlaşılması karşısında katılandan yapılan kısmi iadeye rızasının bulunup bulunmadığı sorularak sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168/1-4. maddesi uyarınca değerlendirme yapılması gerektiği halde, yazılı şekilde katılanın rızası bulunup bulunmadığı sorulmadan sanık hakkında TCK’nın 168/1. maddesi uyarınca doğrudan uygulanma yapılması,

3-6352 sayılı Yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin 4. fıkrasına eklenen cümle gereğince, yargılama gideri olarak tahsiline karar verilen toplam 9-TL'nin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle sanığa yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,