Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/15997 K.2015/5601

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın hırsızlık suçunun asli faili olduğu gözetilmeden yanılgılı değerlendirme ile “yardım eden” olarak kabulü ile cezasından aynı yasanın 39. maddesi uyarınca indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından, hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde yazılı hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı bulunduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

6352 sayılı yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, sanığa yüklenen yargılama giderlerinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,