Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/1641 K.2014/29948

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Bu suçtan tutuklu sanığın, 22.12.2011 tarihli oturumda salıverilmesine karar verilmesi ve bu konuda Bursa E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna yazılan yazıya verilen cevapta, başka suçtan tutukluluğu olduğundan serbest bırakılmadığının bildirilmesi karşısında; yargılandığı yargı çevresindeki cezaevinde başka suçtan hükümlü bulunan sanığın, son oturumda hazır bulundurulmadan yokluğunda yargılama yapılarak hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

2-İddianamede sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/2-b. maddesinin yanında aynı Yasanın 143. maddesinin uygulanmasının istenmediğinin anlaşılması karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesi gereğince ek savunma hakkı verilmeden yazılı biçimde uygulama yapılması,

3-6183 sayılı Kanunun 106/1. maddesinde belirlenen 20 TL’den az gerçekleşen yargılama masrafının, 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nın 324/4 maddesi gereğince Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,