Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/16639 K.2015/5804

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1- 26.08.2011-30.08.2011 tarihleri arasında belirlenemeyen bir saatte müştekinin işyerinin asma kilitle kilitli kapısı zorlanmak suretiyle açılıp içeriden çalınan çeşitli makine, seyyar kablo, krom malzeme ve tamir takımlarının bir kısmının müştekinin şahsi araştırması sonunda polise müracaatı üzerine iki ayrı hurdacının işyerinde ele geçirildiğinin; sanığın eski hurdacı olduğundan önceden tanıdığı, ismini .... olarak bildiği,

.... ismi ile çağrılan şahsın elinde hurda malzeme olduğunu ve satmak istediğini söylemesi üzerine önce almak istememesine rağmen ısrarı üzerine pazarlık yapıp 80 liraya satın aldığını savunduğunun ve hurdacı olduğu belirlenen sanığın mesleği gereği çalıntı olduğunu bilebilecek durumda olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın müştekinin işyerinden suça konu malzemeyi çaldığı yönünde delil bulunmadığından ve satın aldığı malzemenin çalıntı olduğunu bilebilecek durumda olduğundan eyleminin, 5237 sayılı TCK’nın 165/1 maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeyerek,

delillerin takdirinde yanılgı sonucu yazılı biçimde hırsızlık suçundan hükümlülüklerine karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

a- Sanığın yakalandıktan sonra, kolluk tarafından herhangi bir arama işlemine girişilmeden, çaldığı malzemelerden bir kısmının evinin bahçesinde bulunduğunu söyleyip kardeşi vasıtası ile polise teslim etmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 168/4. maddesi uyarınca müştekiden kısmi geri vermeye rızası bulunup bulunmadığı sorularak sonucuna göre sanık hakkında aynı Yasanın 168/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı belirlenmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

b- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğunun, kendi altsoyu bakımından koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,