KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2014/17082 E., 2015/3581 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Mart 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
305 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Müştekinin yargılama aşamasında tekrar ettiği soruşturma aşamasındaki kollukça alınan beyanında, kendisine ait otomobili gündüz vakti saat 14.30 sıralarında kilitlemeden parkettiğini, aradan yarım saat geçtikten sonra aracının başına geldiğinde oto teybinin çalınmış olduğunu farkettiğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, eylemin gündüz vakti işlendiği gözetilmeden gece işlendiğinden bahisle TCK'nın 143. maddesinin uygulanması,
2-Yargılama gideri olarak hesaplanan 21.00 TL'den suça sürüklenen çocukların payına düşen miktarın CMK'nın 324/4 maddesine 6352 sayılı Kanunun 100. maddesiyle eklenen değişiklik gözetilerek, terkin edilecek miktar olan 20,00 TL'nin altında kaldığının anlaşılması karşısında, hazineye yükletilmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,
hüküm fıkrasından TCK'nın 143. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkarılması ile suça sürüklenen çocuğun tayin edilen 1 yıllık temel ceza üzerinden yaş nedeniyle indirim fıkrasındaki 7 ay hapis cezasının 6 ay hapis cezası,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2014/17082, K. 2015/3581, 4 Mart 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama