Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/17363 K.2015/1524

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıkların halkın yararlanmasına sunulmuş ulaşım araçlarının belli varış veya kalkış yeri niteliğindeki dolmuş durağında bulunan müştekiye ait minibüsden para çaldıklarının anlaşılması karşısında, eylemleri 5237 sayılı TCK'nın 142/1-c maddesindeki suçu oluşturduğu halde aynı yasanın 141/1 maddesi ile uygulama yapılması

2-Teşebbüs nedeniyle sanıkların cezalarından indirim yapılırken kanun maddesinin yazılmaması

3-Günün ekonomik koşulları, paranın satın alma gücü ve olayın oluşuna göre çalınan eşyanın değeri gözetilerek 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

4-Soruşturma ve kovuşturma aşamalarında 5271 sayılı CMK’nın 150/2. maddesi uyarınca, baroya yazı yazılarak yaşı küçük sanıkların savunmalarını yapmak üzere zorunlu müdafiler görevlendirilmesi nedeniyle, müdafilere ödenen avukatlık ücretinin dosyadaki bilgilerden düzenli mali geliri bulunmadığı anlaşılan sanıklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye aykırı davranılması,