Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/17375 K.2014/20030

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 tarih, 2005/3-162-173 ve 11.07.2006 tarih, 2006/5-182/182 sayılı kararlarında da belirtildiği üzere; sonraki yasa ile suçun unsurlarının veya özel hallerinin değiştirilmesi, cezanın tayin ve takdiri ile artırım ve indirim oranlarının belirlenmesi, seçimlik cezalardan birinin tercihi ve seçenek yaptırımların ya da cezanın kişiselleştirilmesini gerektiren hallerde lehe Yasanın belirlenmesi amacıyla verilen uyarlama kararlarının duruşma açılarak verilmesi gerekmektedir. İnceleme konusu karara gelince; Diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, hükümlünün 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b,168/1,53,116/1,119/1-c,53. maddelerine (suç tarihi itibariyle mala zarar verme suçu şikayet koşuluna bağlı olup müşteki şikayetçi değil) ve 765 sayılı TCK'nın 493/1-son,522/1,523/1. maddelerine göre 765 ve 5237 sayılı TCK arasında tek tek denetime imkan verecek şekilde lehe yasa değerlendirmesi yapılabilmesi,

5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca, temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi ve konut dokunulmazlığını bozma suçuyla ilgili olarak TCK'nın 119/1-c. maddesinin uygulanması nedeniyle uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı da göz önünde bulundurularak bireyselleştirmenin yapılabilmesi için duruşma açılması gerektiğinin ve ayrıca 765 sayılı TCK'nın 493/1-son maddesi de uygulandığı için CMK'nın 150/2-3. maddeleri uyarınca hükümlünün istemi de aranmaksızın zorunlu müdafii atanması gerektiğinin düşünülmemesi,