Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/17461 K.2015/3779

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıkların müştekinin kuyumcu dükkanında altın bakma bahanesiyle inceledikleri yüzüklerden 1 tanesini çalmaya teşebbüs ettiklerinin anlaşılması karşısında; eylemleri 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b ve 35.maddesindeki suçu oluşturduğu halde aynı Yasanın 142/2-b ve 35.maddesi ile uygulama yapılması,

2-Kasten işlemiş oldukları suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanıkların 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin “c” bendinde “velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun” sadece sanıkların kendi altsoyları yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyları haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

3-Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanma koşullarının değerlendirilebilmesi için, sanıkların tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyet hükümlerinin hangileri olduğunun denetim olanağı verecek biçimde karar yerinde gösterilmemesi,