Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/1751 K.2014/26523

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A-Sanık R.. Ç.. hakkında hırsızlık ve mala zarar verme; suça sürüklenen çocuk F.. O.. hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

5237 sayılı TCK'nın 31/3. maddesinin uygulanması sırasında indirim oranı yazılmamış ise de, hüküm fıkrasının içeriğinden açıkça “1/3” olduğu anlaşıldığından, yerinde tamamlanması mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık ve suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Espiye Sulh Ceza Mahkemesinin 2009/119-211 sayılı ilamındaki ikibin Türk Lirasından az olan hükümlülüğün, 5237 sayılı TCK'nın 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre kesin olup, 1412 sayılı CMUK'nın 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/1-son maddesi gereğince, tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi ile yazılı şekilde uygulama yapılması,

2- 5237 sayılı TCK'nın 53/4. maddesine göre, yaşı küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında aynı yasanın 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

3- 6183 sayılı Kanunun 106/1. maddesinde belirlenen 20 TL’den az gerçekleşen yargılama masrafının, 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nın 324/4 maddesi gereğince Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık R.. Ç.. ve suça sürüklenen çocuk F.. O.. müdafiinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık R..

Ç.. hakkındaki hüküm fıkralarından “5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına” ilişkin bölümün çıkartılması; suça sürüklenen çocuk F..

O.. hakkındaki hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesi ile ilgili kısmın çıkartılması ve 9 TL yargılama giderinin tahsiline ilişkin bölümün çıkartılarak yerine "toplam 9 TL yargılama giderinin 6183 sayılı Kanunun 106/1. maddesinde belirlenen 20 TL’den az olması nedeniyle 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nın 324/4 maddesi gereğince Devlet Hazinesine yüklenmesine” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B-Suça sürüklenen çocuk F.. O.. hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca aynı yasanın 50/1. maddesindeki seçenek yaptırımlarından birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

2- 5237 sayılı TCK'nın 31/3. maddesinin uygulanması sırasında indirim oranının yazılmaması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3- 5237 sayılı TCK'nın 53/4. maddesine aykırı olarak, yaşı küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında aynı yasanın 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

4- 6183 sayılı Kanunun 106/1. maddesinde belirlenen 20 TL’den az gerçekleşen yargılama masrafının, 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nın 324/4 maddesi gereğince Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,